Het verhaal achter het verhaal
Egbert
Halderman
Schrijven op de grens tussen persoonlijke ervaring en een werkelijkheid die groter is dan het bekende.
Het begin
Een keukentafel in Utrecht
Tussen Twee Zonnen begon met een beeld dat bleef: een vrouw, een kaart van Zwitserland, een vergelijking die niet meer klopte en een berg die haar riep.
De Nachtegaalstraat, waar Elsa woont, kent Egbert uit zijn eigen dagelijkse leven. Jarenlang bezorgde hij er post per elektrische scooter. De gevels, stoepen en voordeuren gaven het onmogelijke verhaal een tastbaar adres.
Die ontmoeting tussen het alledaagse en het kosmische werd de kern van de trilogie: buitenaards contact beleefd door een herkenbaar mens, een familie en een stad.
De blijvende vragen
Nieuwsgierigheid zonder eindpunt
Wie zijn wij? Waar komen we vandaan? Wat is onze plaats in het universum?
Egbert schreef over creativiteit, kunstmatige intelligentie, persoonlijke ontwikkeling, spiritualiteit en fictie. Zijn belangstelling voor nieuwe technologie, AI, muziek en het zoeken naar kennis, inzicht en verwondering loopt als een lijn door dat werk.
De trilogie kan worden gelezen als sciencefiction voor volwassenen, een innerlijke reis, een filosofische vertelling of een uitnodiging om anders naar de werkelijkheid te kijken. Ze vraagt niet om één uitleg — alleen om nieuwsgierigheid.